SOLARDEW

Nowy Blog

2008-08-17T11:25:00.002+02:00

Kochani zapraszam Was na mojego nowego bloga. Mam nadzieję, że zmiana nie będzie dla Was utrudnieniem, a nowa szafa graficzna spodoba się bardziej niż blogspotowa :)

www.paulinakolondra.pl/blog

Moja chrześnica

2008-08-12T19:23:00.007+02:00

Niedzielę spędziliśmy rodzinnie. Przedstawiam Wam moją chrześnicę, prawda, że urocza z niej bestyjka?

Agata i Piotr

2008-08-09T23:02:00.020+02:00

Agata i Piotr poprosili mnie o sfotografowanie ich ślubnego pleneru. Był to mój całkowity debiut w tej roli i zarazem niesamowite wyzwanie. Spędziliśmy mnóstwo czasu na robieniu fotek i świetnie się przy tym bawiliśmy. Agata to urodzona modelka, którą obiektyw po prostu kocha, a Piotrek dzielnie znosił moje dziwaczne pomysły.

Efekty możecie ocenić sami

To jest zdecydowanie moje ulubione zdjęcie

Się działo...

2008-08-06T22:29:00.005+02:00

W niedzielę była fotograficzna uczta. Jeśli chcecie zobaczyć komu z takim poświęceniem cykałam fotki, to niedługo efekty tych zmagań pojawią się na blogu.

Z wizytą

2008-08-03T08:50:00.009+02:00

Wczoraj byliśmy z wizytą u koleżki Natusia - Tomcia. Nie obyło się bez fotek. Muszę tylko dodać, że mieszkanie w kamienicy ma swoje uroki, a jeszcze jak to mieszkanie urządza Marta to efekt jest zjawiskowy.

I jeszcze Popcia.

Urodziny naszego Zakościelnego :)

2008-07-30T21:04:00.005+02:00

U nas kolejna impreza. Po urodzinach Roberta przyszedł czas na Przemka.

Był szampan...co by nie było, że pijemy w pracy to kupiliśmy Piccolo.

I były też lody...elegancko w plastykowych kubeczkach :) Przemek, znany jako Zakościelny tym razem zagościł na okładce L'osservatore Romano. Mianowanie go na kolejnego papieża podczas pontyfikatu jeszcze żyjącego, uznane zostało za rewolucję w kościele. Tak więc Za-Kościelny Papieżem!

Przemku od dziś powinieneś codziennie witać nas słowami: "Witam Was ciule" :)

Piknik

2008-07-27T22:14:00.009+02:00

Nie ma to jak piknik z przyjaciółmi i rodzinką. Ten pomysł był strzałem w dziesiątkę. Mąż nie dokazywał, bo przez większość czasu szukał zaginionej piłki którą rzucał za siebie i zgubił:). Dzieć spokojny, bo koleżkę Tomcia mógł pooglądać, a my z Martą sączyłyśmy szampanika Ani...dawno nie osiągalny relaks - bezcenny :)

Tata i syn

Mama i syn

Były nawet zawody, kto podrzuci syna wyżej :)

Za to zdjęcie dziękuję Ani, zawsze mi się takie marzyło tylko, jakoś do tej pory żal było ciuchów.

A to własnie Ania

PS. Ci, którzy się lenili żeby wstać rano i do nas dołączyć niech żałują :)

Duperelek i łóżeczko

2008-07-26T19:39:00.003+02:00

Bardzo się cieszę, że swojego czasu posłuchałam rady Kini i kupiliśmy Natulińskiemu łóżeczko turystyczne. Najbardziej ulubioną jego zabawą jest znajdywanie sobie najciaszniejszych w nim kątów. I tak właśnie budzi się nasze dziecię - uderzając w siatkę głową - jemu zabawa podoba się nad wyraz, nam nieco mniej :)

Fontanna

2008-07-25T21:49:00.006+02:00

Dzisiaj we Wrocku było upalnie. Może to przez pogodę, a może dlatego, że część ekipy wyjeżdża na urlop, jakoś zrobiło mi się smutno. Wena zdjęciowa też jakoś nie dopisała. Tęsknie za zapachem morza...

Trochę polaroidowo, zdjęcia moje i Rafała:

Padało :(

2008-07-24T21:21:00.004+02:00

Deszcz pokrzyżował nam dzisiaj plany, a szkoda, bo były ambitne.

Zatem dzisiaj tylko jedna fotka: dwa potworki :) foto by Pati

fotki, fotki...i jeszcze raz fotki

2008-07-23T21:58:00.007+02:00

Dzisiaj w naszym menu była zapiekanka zrobiona przez Zwierzaka, niektórym znanego, jako Zwierztak.

Pod koniec dnia wymyśliliśmy sobie małe wariactwo fotograficzne. Ten, kto nas obserwował na pewno doszedł do wniosku, że nie jesteśmy do końca normalni :) Tyle zdjęć zrobiliśmy, że nie jestem w stanie nawet określić kto dokładnie stał za obiektywem. Tak więc zdjęcia, które tu widzicie mogą być autorstwa Kamila, Rafała, Pati bądż mojego.

Kamil - dzielny nasz dzisiejszy pomagier. Z aparatem przy oku wyglądał zawodowo ;)

Jak tylko zrobiłam to zdjęcie Pati, urzekło mnie całkowicie.

Kamil i ja

Rafał

I na koniec jeszcze ja

Czerwono nam

2008-07-22T21:32:00.005+02:00

Dzisiaj wybraliśmy się w jedno z moich ulubionych miejsc jeśli chodzi o kolorystykę. Patrząc na te fotki ubolewam niemiłosiernie, że obiektyw 50 1.4 zostawiłam dzisiaj w domu...nie wiem co mnie podkusiło, żeby rozstać się z tym cudeńkiem.

Ja i Remik - foto by Rafał

Na tle czerwonych cegieł do pozowania dziś chętnych nie brakowało, jednak jak na razie zgodę na umieszczanie fotek na blogu mam tylko od Remika. Może niebawem zawitają tu inne twarze.

Uwielbiam zdjęcia nóg i detali...pewnie niektórzy zdążyli już to zauważyć ;)

Spontan

2008-07-21T22:20:00.008+02:00

Dominikowi zamarzył się dzisiaj spontan. Ja miałam spontan, jak musiałam biegać między restauracją,a pracą bo zapomniałam o spotkaniu. Tak czy inaczej te biegi się opłaciły, bo warto obejrzeć Wrocław podczas festiwalu Era Nowe Horyzonty. I choć na oglądanie filmów czasu mi nie starcza (muszę się zadowolić Remikowymi zachwytami) to na robienie fotek zawsze znajdzie się wolna chwila.

Spokojny początek

Dwie sierotki. Tak sobie myślę, że jakbyśmy się bardziej postarali to może udałoby nam się coś zarobić na tej ulicy.

Tutaj Robert postanowił się na nas wypiąć...oboje z Remikiem byliśmy zbulwersowani ;)

Moje ulubione zdjęcie dnia. (Niestety blogspot nie jest w stanie w pełni pokazać jego walorów - znacznie lepiej wygląda w powiększeniu)

Gdybym mogła wybrać sobie sen na dzisiejszą noc to tak by wyglądał:

PS. Zdjęcia, na których jestem ja - by Pati.

O minionym tygodniu

2008-07-19T10:48:00.005+02:00

Czas pędzi jak oszalały. To już tydzień od kiedy byliśmy na 80-tych urodzinach dziadka, a ja dopiero teraz o tym piszę. Żyjemy w nieustannym pędzie i muszę przyznać, że i tak się dziwię, że starcza nam energii na wiele ekscesów (chociażby takich jak wczoraj wieczorem, pozdrowienia dla całej roztańczonej ekipy;). Jednocześnie bardzo ubolewam z powodu braku wczoraj w pracy aparatu. Podejrzewam, że zdjęcia z Robertowej niespodzianki byłyby bardzo wyjątkowe. Robert jeszcze raz wszystkiego najlepszego!!!

Dwa zdjęcia z uroczystości dziadka: Mój najukochańszy mąż:

A to już ja...stanowczo mam za mało fotek.

Zmiana wizerunku na: "Jest wporzo"

2008-07-13T19:06:00.003+02:00

Natan,syn nasz kochany, znużony strojami, które z taką starannością dobiera mu jego mama, zażądał zdecydowanej zmiany wizerunku. Jakby tego było, postanowił swe odważne stylizacje uwieczniać na zdjęciach.

Obżarstwo piątkowe.

2008-07-11T21:42:00.011+02:00

W ramach naszych pracowych śniadań Remik uraczył nas dzisiaj pyszną bruschettą. Zioneliśmy po niej ogniem czosnkowym na kilometr, ale było warto. Poza tym nie ma to jak śniadanko w takim zacnym gronie. Jakby tego było mało, na obiad wybraliśmy się do naleśnikarni. Było nas więcej niż na załączonym zdjęciu, ale tylko nasza trójka odważnie pozowała na tle tej rewelacyjnej mozaiki.

Na zdjęciu: Pati, Remik i ja. A tutaj,ponownie, Pati, niektórym znana, jako Lukrecja Palpitacja I :) W przerwach, rzecz jasna, zdarza nam się trochę popracować ;)

Remik

2008-07-08T21:04:00.006+02:00

Z Remikiem zrobiliśmy te zdjęcia wczoraj, w jakieś 20 minut. Niestety sprzątnięto nam sprzed nosa scenerię, jaką sobie wymarzyliśmy więc była pełna improwizacja. Na szczęście oboje jesteśmy usatysfakcjonowani z efektów.

Marta i dwa Tomki

2008-07-07T22:05:00.005+02:00

Ja, Marta i Tomek

I oczywiście musiałam przemycić choć jedną fotkę Natana.

Duperelek i marchewka

2008-07-05T16:36:00.002+02:00

Z serii jedzeniowej: Natuś je obiadek. Tym razem bardziej entuzjastycznie.

A tutaj...

2008-07-04T11:57:00.000+02:00

...wujek Maciek i ciocia Kamila we własnej osobie.

A taką zabawkę dostałem od wujka Maćka i cioci Kamili

2008-07-03T11:35:00.001+02:00

Niedzielny spacer

2008-06-26T11:31:00.005+02:00

Już niebawem kolejna niedziela, a ja dopiero teraz znalazłam czas żeby umieścić zdjęcia z poprzedniej. Spacer po rynku z Agą i Piotrem.

Zaczepki

2008-06-24T11:27:00.003+02:00

Takie były ostatnio u nas zaczepki:

Zdjęcie po tytułem "Ej,ty" A to zdjęcie nosi tytuł "hę?"

Madzia i Darek

2008-06-21T19:58:00.009+02:00

Z Madzią i Dareckim znamy się od kilku dobrych lat. Wczoraj byliśmy na spacerze w parku koło naszego domu. Było miło i wesoło. Zaowocowało zdjęciami :)

A tutaj córeczka Madzi i Darka, Oleńka - prześliczna modelka.

Urodziny

2008-06-20T06:57:00.005+02:00

Dzisiaj mam urodziny. Dla większego spokoju psychicznego wolę nie mysleć które. Mój mąż okazał się jak zwykle cudowny i oprócz własnej strony internetowej, którą dla mnie stworzył, dostałam też karnet do SPA. Ale, nie umniejszając jego zasłóg oczywiście, jak sam przyznał w zdobywaniu dla mnie prezentów ma ułatwione zadanie, gdyż ja ciągle się czymś zachwycam. Jego/moja wish lista ma mu podobno starczyć aż do końca życia...:)

Tymczasem w ogrodzie zakwitły nam srebrne starce. To dla mnie było dość zaskakujące, bo do tej pory myślałam, że one nie kwitną, a jedynie cieszą oko swoimi pięknymi srebrnymi gałązkami.

Na brzuszku

2008-06-19T17:58:00.003+02:00

Nasz synuś od kilku dni nic innego nie robi tylko na nas krzyczy. Wolę nie myśleć, że powodem tego jest jego rozpieszczenie przez babcie, która to przyzwyczaiła go do ciągłego noszenia na rękach. Znacznie lepiej się czuję myśląc, że to tylko chwilowe fanaberie. Mały Natan waży już 9 kg i lulanie go do snu sprawia, że mój kręgosłup pali się żywym ogniem...lulanie, rzecz jasna, na rękach.

A tak wygląda nasz aniołek w pozycji na brzuszku.

Na głodzie...

2008-06-17T22:07:00.004+02:00

Dzisiaj byłam na świetnym szkoleniu. Tematem było wizerunkowe wsparcie rekrutacji.Szkolenie było na tyle interesujące, że nawet wyjscie do toalety na kilka minut wydało mi się wielkim marnotrawieniem czasu. Zdałam sobie sprawę z tego. jak bardzo lubię swoją pracę i jak lubiłam swoje studia. Zapomniałam już o tym i całkowicie wypadłam z obiegu, co mam nadzieję nadrobić dzięki świeżo zakupionym magazynom branżowym.

Co się zaś tyczy zdjęć, to jestem na głodzie. Paluszki mi się rwą do aparatu, a tu, niestety, brak czasu całkowity. Ale w niedzielę już jesteśmy umówieni ze znajomymi więc zdjęć nowych nie zabraknie, a kto wie, może uda się coś popstrykać nawet wcześniej:) Tymczasem zdjęcie "z szuflady".

Sobotnie, leniwe przedpołudnie

2008-06-14T11:02:00.002+02:00

Sobotnie, leniwe przedpołudnie: truskawki, słodki łobuziak i zabawa z aparatem:)) Polecam:)

Boogie-woogie :)

2008-06-10T20:09:00.003+02:00

Czyż nie przypomina małej zakonnicy tańczącej boogie-woogie?:)

Niedzielne popołudnie

2008-06-09T19:18:00.006+02:00

W niedzielne popołudnie wybraliśmy się na spacer z Anią. Spacer, jakżeby inaczej, zaowocował nowymi fotkami. Oto Ania, prawda, że wyjątkowo fotogeniczna?:)

Po przerwie

2008-06-07T21:14:00.005+02:00

Trochę czasu minęło od mojego ostatniego posta. Powrót do pracy i kolejna choroba Natana spowodowały, że mój czas ograniczył się do minimum. Wszystkich, którzy się dowiadywali czy wszystko u nas w porządku gorąco pozdrawiam i zapewniam, że tak, mamy się dobrze, a na dowód umieszczam, jak zwykle, zdjęcia:)

Natan, już od jakiegoś czasu, zajada zupki warzywne. Zdecydowanie za nimi nie przepada. Jedyne co, jeszcze jako tako, daje się nam przemycić to ziemniaczek, a i to nieszczególnie, jak widać poniżej.

Mama i syn

2008-05-15T21:36:00.002+02:00

Dzisiaj był zabiegany dzień. Mimo to, udało nam się popstrykać trochę zdjęć i oto jedno z nich:

Tymczasem, kilka dni temu dostałam bardzo fajną propozycję (wtajemniczeni wiedzą o co chodzi:) Aniu, dzięki, że o mnie pomyślałaś:)

Jak dobrze wyglądać nago.

2008-05-12T19:05:00.003+02:00

Jeszcze kilka dni temu rozmawiałyśmy z Martą o zamiłowaniach telewizyjnych naszych dzieci. Nie żybym należała do matek, które sadzają dziecko przed tv i mają problem z głowy, ale po prostu preferencje mojego syna dały całej naszej rodzinie dużo śmiechu. Otóż okazało się, że największą popularnością u Natana cieszy się amerykańska wersja programu "Jak dobrze wyglądać nago". Miny, które robił, świadczyły jednoznacznie o tym, że dokładnie pojmował dramtyzm przedstawianych sytuacji i problemów :).

A oto czego mały spryciarz się nauczył. Jak myślicie, prawda, że wygląda uroczo?:)

Boskie sekrety

2008-05-09T15:13:00.003+02:00

Od kilku dni nie mam kompletnie natchnienia do pisania. Tymbardziej więc moja notka dotycząca tej ksiązki będzie bardzo ogólnikowa.

Ekscentryczna matka i zagubiona córka. Rodzinne tajmnice i szalone zabawy. Lata 30-ste i współczesna rzeczywistość. Niby ciekawie i refleksyjnie, niby wnikliwie i zabawnie, ale czegoś mi zabrakło, żeby zachwycać się tą książką tak, jak to zrobiło wiele osób. Na okładce jest napisane, że zachwyca tak samo jak "Książę przypływów", jednak ja dwa tomy powieści Conroy'a "wciągnełam" w jedną noc, a w tym przypadku, nie wiedzieć czemu, zajęło mi to prawie dwa tygodnie. I do dziś zadaję sobie pytanie: co mi w tej książce nie gra? Mimo wszystko chętnie obejrzę film na podstawie powieści i może wtedy znajdę odpowiedź.

Nasz Słodziak

2008-05-05T19:49:00.003+02:00

Czasami nie mogę uwierzyć, że mam w domu takie małe szczęście. Jak go nie kochać?:)

Ostatnio czasu na czytanie jak na lekarstwo. Mały szkrab w domu i pasja fotografowania to już i tak sporo.

2008-05-02T20:28:00.005+02:00

Nad Wrocławiem burza. Nasi goście właśnie wyjechali, a my uśpiliśmy Natana i sączymy drinki. Oto kilka zdjęć z pobytu u nas siostry Krystiana i jej mężą.

I zdecydowanie moje ulubione:

blog...fotograficzny?

2008-04-28T21:59:00.005+02:00

I tak jakoś samoczynnie, blog ten zmienił swoją tematykę, z niewiadomo jakiej na zdjęciową :) Dzisiaj dostałam od mojego męża nowy obiektyw: super jasny 50mm f/1.4 plus dwa genialne filtry. Poniższe zdjęcia robione jeszcze były "starym szkłem".

"Sen Kasandry" Woody Allen

2008-04-27T19:39:00.003+02:00

Za każdym razem, po obejrzeniu filmu Woody'ego Allen'a, zadaję sobie pytanie co ciągnie mnie do jego twórczości. Odpowiedź chyba jest banalna: po prostu ciekawi mnie co znowu wymyślił ten mały,wesoły człowieczek. Tym razem nie wymyślił nic odkrywczego, a już na pewno nie zachwycającego. Oglądając "Sen Kasandry" ma się wrażenie jakby czytało się Dostojewskiego. Rdzeń filmu stanowi odwieczny dylemat między zbrodnią, a karą, między sumieniem a żądzą. Humoru tym razem, nawet wisielczego, jest tam jak na lekarstwo, za to tragedii, cierpienia, i smutku nie brakuje.

Dwóch młodych i przystojnych braci marzy o życiu na wysokim poziomie. Niestety ani jeden, ani drugi nie wydaje się być w przysłowiowym czepku urodzony, mało tego, talentu i sprytu do osiągniecia zawodowego sukcesu też im brakuje. Jeden z nich to wieczny hazardzista, który właśnie przegrał zawrotną sumę pieniędzy, a drugi, wiecznie inwestujący w plajtujące inwestycje, szaleńczo zakochał się w młodej, "kosztownej" aktorce. Cała nadzieję pokładają w swym bogatym wuju, którego matka wychwala pod niebiosa i stawia za wzór każdemu kogo napotka. Wuj, a i owszem pieniądze dla siostrzeńców chętny jest wyłożyć, ale za małą przysługę...morderstwo człowieka, który stanął mu na drodze ku jescze większemu bogactwu.

Przyznam szczerze, że film nie należy do najlepszych, a już na pewno nie poprawi Wam humoru. Zaryzykuję nawet stwierdzenie, że do myślenia też niekomu nie da, bo temat jest oklepany i pospolity,a sam Allen nie wnosi nic nowego ani odkrywczego. I jedyne co w tym filmie jest naprawdę dobre do kracja Colin'a Farrell'a,który z polotem stworzył postać alkoholika- hazardzisty, którego wyrzuty sumienia psują całą uknutą intrygę.

Jednym słowem filmu nie polecam, no chyba, że już się bardzo nudzicie i nie macie co zrobić z wolnym czasem , ale i tak radzę ten wybór przemyśleć.

Wsiąkłam...

2008-04-26T20:52:00.005+02:00

Jak było do przewidzenia fotografia wciągnęła mnie tak, że z aparatem już się nie rozstaję. Przedwczoraj urządziłyśmy sobie z Martą sesję fotograficzną i było bardzo...ekstremalnie. Pozazdrościłam jej tych zdjęć i dzisiaj zrobiłam powtórkę, tym razem z nami w rolach głównych. Oto efekt:

Na blogu Marysi i Sebastiana Paszkiewicz, których bardzo lubię i pozdrawiam, znalazłam link do zdjęć Jessici Claire. Oglądałam je przez kilka dni, są rewelacyjne! Swoją drogą ciekawe kiedy u nas śluby będą organizowane z takim rozmachem i wyczuciem stylu.

Opowieść zdjęciami malowana

2008-04-24T20:50:00.009+02:00

Zamiast pisać jak dziś wyglądał mój dzień, postanowiłam go przedstawić zdjęciami.

Przed wyjściem do pani doktor

W poczekalni Natuś zapoznawał się z nową koleżanką. Niestety biedak tak się przejął, że strzelił sobie małą kupkę, której trzeba było się pozbyć.

Po całem stresującym dniu przyszedł czas na relaksacyjną kąpiel i jaśnie hrabia rozsiadł się w swojej wanience.

A po kąpieli cieplutki ręczniczek.

Jednym słowem niby zwykły dzień, ależ jaki cudownie radosny :)

Oparłam się pokusie...ale tylko jednej

2008-04-23T14:53:00.005+02:00

Planowałam zakupy w Empiku. Wyszykowałam się rano, już byłam gotowa, płaszcz i buty ubrane więc poszłam się pożegnać z Natanem. Mały spojrzał na mnie i zaczął gadać po swojemu tak, że kolana mi zmiękły i pomyślałam: "Po co mi kolejne książki, skoro poprzedni stosik jeszcze nie został nawet ruszony. Pogoda cudna, mały rozweselony, nie ma co latać po mieście, lepiej pospacerować po parku". I tym sposobem zamiast kupować książki zaliczyliczyliśmy z synusiem bardzo długi spacer. A że nóg nie czułam po powrocie postanowiłam sobie zrobić mała przyjemność - kawa z Baileysem - to był strzał w dziesiątke. Gdyby mi starczyło czasu to bym się pokusiła o kawę z granitą, ale moe następnym razem.

I tym sposobem oparłam się jednej pokusie, ale pofolgowałam sobie w innej:)

Silna wola

2008-04-20T19:17:00.003+02:00

Silna wola, czyli coś, czego mi brakuje. Powiedzcie czy też czasami czujecie się bezsilni/ne wobec swoich nałogów? Ja mam dwa, z którymi chętnie bym zerwała. Pierwszy to pożeranie słodyczy w każdej ilości. Uwielbiam wszystko co słodkie i właściwie nic innego bym nie jadła całymi dniami. Jedynie podczas ciąży byłam w stanie się wyrzec tego dobra, bo nadrzędne było zdrowie dziecka. Szkoda, że o swoje zdrowie jakoś nie jestem w stanie tak zadbać. Mój mąż pochłanie te słodkości razem ze mną. Jest w tym nawet lepszy ode mnie, ale farciarz ma lepszy metabolizm, co niestety widać (niestety dla mnie). Drugi nałóg/słabość to kupowanie książek. Wydaje na nie sporo pieniędzy. I nawet, może by to było jeszcze w miarę normalne, ale tempo ich kupowania jest szybsze niż czytanie, zatem jest cała masa książek, które czekają na swoją chwilę i ta cała masa książek powoli nie znajduje już miejsca w naszym mieszkaniu. Są dosłownie wszędzie: na pólkach, na komodach, w garderobie i pod stolikiem do kawy...nie wiem gdzie pomieszcze kolejne.

Dzisiaj udało mi się oprzeć jednej pokusie. Pierwsza część dnia spędziliśmy w Empiku. Już miałam w dłoniach "Panią wyrocznię" Margaret Atwood, już zmierzałam z nią do kasy, gdy jednak zwyciężył zdrowy rozsądek ( i fakt, że to wydanie nie było zbyt zachęcające). Niestety przeglądając gazety nie oparliśmy się drugiej pokusie i zamówiliśmy pyszną tartę z gruszką, mało tego od czasu powrotu usilnie poszukuję przepisu na takową w Internecie...ehh.

Po egoistycznym spędzeniu czasu w Empiku wybraliśmy się na spacer z Juniorem. Czy Wy też tak kochacie kwitnące drzewa? Oto dwa zdjęcia z dzisiaj.

My Dad is stronger than your Dad

2008-04-18T15:19:00.003+02:00

Kolejna sesja za nami. Model był cierpliwy, ale po chwili miał dosyć, co widać na zdjęciu po lewej. Natuś chciał tym zdjęciem wyrazić jak bardzo kocha swojego tatusia :)

Do przeczytania

2008-04-17T20:07:00.000+02:00

Wczoraj przyszło moje nowe zamówienie z Empiku. Piękne, nowiutkie, pachnące. "Dom w Riverton" odnalazłam całkiem zapomniany i odłożony na półkę, gdyż nie zdążyłam go doczytać przed porodem, a teraz planuję się za niego zabrać. Poza tym Empik znowu obdarował mnie bonami rabatowymi i to aż dwoma...wodzi mnie na pokuszenie strasznie i kto wie, może jeszcze coś niebawem zamówię :)

Niebiesko mi

2008-04-16T19:41:00.000+02:00

Mój synek jest teraz na etapie tworzenia sobie swojego własnego języka, którym się komunikuje ze wszechświatem. Obecnie na topie jest "Eu, eu", pojawia się też "agu, agu". Zaszczyca tą konwersacją najczęściej obrazki, które ma namalowane w wózeczku, bądż swoje zabawki. Oczywiście rodzice pieją z zachwytu nad każdym nowym słowotworem :)

O kolejnej książce i nie tylko...

2008-04-14T17:55:00.000+02:00

Przeczytałam ostatnio "Atramentowe serce", książka, które według różnych opinii ma stanowić konkurencję dla "Harrego Poterra". Otóż, moim zdaniem, nie stanowi. Czyta się ją miło i szybko. Szczególnie ciekawa akcja rozpoczyna się właściwie w połowie powieści, toteż szybko chce się poznać zakończenie całej historii. Myślę, że książce i autorce krzywdę robią różne recenzje, które za bardzo zdradzają fabułe, psując tym samym dużą przyjemność czytania. Książka jest zdecydowanie dla dorosłych i dzieci, ale ze względu na tą drugą grupę jest bardzo banalna i naiwna. Jeśli jednak szukacie czegoś na ukojenie nerwów lub macie za dużo wolnego czasu to jak najbardziej polecam. Ja zamówiłam sobie nawet z ciekawości drugą część, bądź co bądź lubię bajki :)

Tymczasem, dzisiaj ledwo widzę na oczy. Ubiegłą noc spędziliśmy z moim mężem na dyskutowaniu nad wyższością Gimpa nad Photoshopem Elements, tudzież odwrotnie. Bezskutecznie próbuję się nauczyć robienia jednego efektu ze zdjęciami i już po nocy mi się śni ten nierozwiązany dylemat...ehhh, faktycznie fotografia wciąga.

Sweet

2008-04-12T18:02:00.000+02:00

Wiem, że jestem monotematyczna, ale jak tu nie upublicznić takiego słodkiego zdjęcia? Czyż ten zadarty nosek nie jest rozkoszny?

Milk builds this body

2008-04-11T05:45:00.000+02:00

Nasz synuś płacze właściwie jedynie wtedy, kiedy jest głodny. Biada nam, jeśli na czas nie przygotujemy mu butli z mlekiem. Wrzask jest wtedy taki, że szyby się trzęsą w oknach. Rośnie nam mały terrorysta...i to rośnie w oczach :)

Misz masz

2008-04-10T02:55:00.000+02:00

Przeczytałam Czarownice i muszę powiedzieć, że autorka mnie tym razem również nie zawiodła. Jak w każdej ze swoich książek zajęła się ciekawym tematem, problemem społecznym. Postawiła kilka trafnie sformułowanych pytań, na których część odpowiedziała, a których część pozostawiła,jak zwykle, do przemyślenia czytelnikowi. I jedyne do czego można się przyczepić i co mnie osobiście razi w twórczości Picoult to zbyt nierealna kreacja postaci. Jej pozytywni bochaterowie są zbyt idealni, tak jakby w zyciu wszystko było tylko czarne lub białe. Dobra postać w jej powieściach właściwie nie ma ani jednej skazy czy wady. Tak czy inaczej książka dobra więc polecam.

Dwa wnętrze, które możecie znaleźć na stronie Anthropologie bardzo mi się spodobały, więc zamieszczam do podziwiania.

I oczywiście jeszcze inspiracje fotograficzne. Polecam do obejrzenia zdjęcia Sary Remington i Matta Armendariz. Cudne!

Tematyka dalej dzieciowa

2008-04-08T19:10:00.000+02:00

Faktycznie, tematyka mojego bloga uległa ostatnio znacznej zmianie. Mnie, ten fakt nawet nie dziwi, biorąc pod uwagę, że mam w domu tak wdzięcznego modela.Już niebawem z wizytą szykuje się również koleżka Natusia, mały Tomcio. Zdjęć będzie wkrótce sporo, ale mimo wszystko obiecuję niedługo kilka niedzieciowych postów.

Tymczasem śliczna rączka mojego synka

Nikt mnie tak nie rozumie jak babcia :)

2008-04-08T02:17:00.000+02:00

Pierwsze koty za płoty

2008-04-07T06:18:00.000+02:00

Oto efekt dzisiejszej zabawy z nowym sprzętem.

Mój nowy przyjaciel

2008-04-06T21:29:00.000+02:00

Dostałam prezent od mojego kochanego męża. Od dzisiaj wszystkie zdjęcia tu zamieszczane będą robione moim nowym aparatem Sony Alpha 200. Teraz naprawdę mam motywację żeby zabrać się za fotografię, gorzej z czasem, ale może się uda:).

Wroclove :)

2008-04-04T22:14:00.000+02:00

Wrocław to piękne miasto. Chyba nikt nie ma co do tego wątpliwości? Uświadamiam sobie to każdej wiosny. I choć jest na świecie wiele pięknych miejsc to zawsze będę mieć sentyment tylko do tego jedynego.

"Coś pożyczonego" Emilly Giffin

2008-04-01T02:04:00.000+02:00

"Coś pożyczonego" nie jest książką ani wybitną, ani beznadziejną. Opowiada historię trójkąta: Rachel, Darcy i Dexa. Dwie kobiety, których przyjaźń sięga najwcześniejszego dzieciństwa poznajemy w dniu urodzin jednej z nich - Rachel. Ta bohaterka to przeciętna trzydziestolatka, z którą utożsamiać się może tysiące kobiet na całym świecie. Jest zakompleksiona, ma pracę, która nie daje jej satysfakcji, a jej życie osobiste pozostawia wiele do życzenia. Darcy to jej przeciwieństwo. Kapryśna, zapatrzona w siebie egoistka, której nie lubi się już od pierwszych stron powieści. Tak się składa, że Rachel i Dex (przyszły mąż Darcy) zaczynają pałać do siebie uczuciem przywyższającym to, które powinno ich łączyć.

Książka o zdradzie,przyjaźni i miłości. Czyta się ją szybko i łątwo. Choć mimo to uważam, że na czyimś nieszczęściu szczęścia się zbudować nie da, to w tej powieści, aż chce się trzymać kciuki za główną bohaterkę. Pewnie na tym polega fenomen tej książki, że wiele kobiet z przyjemnością zawsze marzyło, żeby utrzeć nosa zarozumiałym ślicznotkom, a tutaj właśnie można się dać ponieść takim fantazjom.

Projekt "Budowa"

2008-03-28T23:00:00.000+01:00

Powoli przymierzamy się do naszego długo wyczekiwanego, kolejnego "projektu", jakim będzie budowa. Oczywiście mamy wiele wątpliwości i strach w oczach, jak damy rade wszystkiego dopilnować,lecz przede wszystkim boimy się tego, że zmarnujemy naszą szansę. Prowadzimy długie rozmowy, zwiedzamy okolicę w poszukiwaniu inspiracji i mamy nadzieję, że uda nam się wcielić w życie wszystkie nasze pomysły. Dzisiaj znalezłam dwa ciekawe zdjęcia, które odzwierciedlają prawie dokładnie nasze style. Uwielbiam ceglane wnętrza...uwielbiam :)

Pierwszy uśmiech

2008-03-27T19:36:00.000+01:00

Niestety nie możemy konkurować z żółtą kaczuszką, do której to pierwsze swoje uśmiechy skierował nasz synuś. Na całe szczęście od kilku dni obdarza nas promiennymi, bezzębnymi uśmiechami codziennie rano i przyznam, że nic mi tak nie dodaje skrzydeł jak taki uśmiech na początku dnia. Z kaczuszką, rzecz jasna, nie lubi się rozstawać nadal :)

Stosik

2008-03-24T05:55:00.000+01:00

Bardzo lubię zdjęcia takich stosików.Ostatnio zauważyłam,że samo czytanie dla czytania nie sprawia mi tyle przyjemności co celebrowanie tej czynności. Oto moje książki (zakupione po starannie przeczytanych recenzjach na zaprzyjaźnionych blogach), które czekają na moją chwilę wytchnienia.

Wesołych Świąt

2008-03-23T19:11:00.000+01:00

Wszystkim, którzy odwiedzają mojego bloga życzę wesołych i pogodnych Świąt, wypełnionych spokojem, ciepłem rodzinnym i słońcem za oknem.

Udało się

2008-03-20T03:18:00.000+01:00

Udało mi się przeczytać ostatnią część Harrego Pottera. Pisząc "udało się", nie mam na myśli, że trudno mi się tę książkę czytało, ale że zdołałam jakoś znaleźć na to czas. Tak czy inaczej po jej przeczytaniu pomyślałam sobie, że cieszę się z faktu, że istnieją książki po których zawsze wiadomo czego się spodziewać. Biorąc do ręki każdy z tomów wyżej wymienionej serii byłam pewna, że nic nie jest mnie w stanie zaskoczyć. Podobnie było z ostatnią częścią. Domyślałam się rzecz jasna "happy endu",bo przecież dobro zawsze musi zwyciężyć i może właśnie dlatego czytało mi się każdą część z takim spokojem. Czasami dobrze jest ukoić nerwy przy dziecięcej lekturze i idąc tym tokiem myślenia zamówiłam sobie w Merlinie "Atramentowe serce".

i jeszcze ja :)

2008-03-16T05:10:00.000+01:00

Spacer

2008-03-15T23:43:00.000+01:00

Pogoda dzisiaj cudna więc wybraliśmy się na spacer. Uwielbiam weekendy, kiedy mogę się cieszyć obecnością mojego męża w domu. Cała nasza trójka dotleniła się więc dziś za wszystkie czasy.

Polaroid - obiekt mojego pożądania.

2008-03-12T19:15:00.000+01:00

Długo się zbierałam, żeby napisać o moim wielkim zamiłowaniu do zdjęć robionych polaroidem.Po prostu je uwielbiam i bezskutecznie próbuje osiągnąć choć zbliżony efekt prześwietlenia swoją cyfrówką. Podejrzewam, że wcześniej czy później namówię swojego męża na zakup takiego aparatu i będę szaleć :)

Dla wszystkich, którzy tak jak ja lubią zdjęcia i chcą się pozachwycać proponuję odwiedzić dwa blogi: Nectar and Light (boskie zdjęcie dziewczynki z masłem czekoladowym) oraz My polaroid blog.Nieustającym źródłem inspiracji jest też strona www.polaroid.net oraz niezawodny Flickr, gdzie znaleźć możemy takie perełki albo takie i jeszcze takie. Dużo by tu wymieniać, nie mogę się ich naoglądać. Tak zdecydowanie polaroid to obiekt moich marzeń numer jeden :)

Chusta

2008-03-12T17:11:00.000+01:00

Zamarzyła mi się ludowa chusta. Dokładnie taka jak na zdjęciu. Niestety ktoś mnie znowu uprzedził na allegro i nie zdążyłam jej kupić. Teraz bezskutecznie wypatruje podobnej:(

Moja nowa torebka

2008-03-11T01:12:00.000+01:00

To zabawne bo ten blog w założeniu miał być o modzie, ale wyszło inaczej, co nie znaczy gorzej.

Tak oto wyglądałam wczoraj. Do koloru włosów zaczynam się przyzwyczajać i chyba przez najbliższy miesiąc ich nie zmienię. Torebka jest w stu procentach w moim stylu i podoba mi się nieziemsko. Można ją nosić przewieszoną przez ramię lub trzymając w ręce.Ta pierwsza ewentualność odpowiada mi całkowicie. Kolorystyka też zdecydowanie na dzień dzisiajszy moja:) Płaszczyk też nowy, ale już mi się nie podoba tak bardzo jak wtedy kiedy go kupowałam...no coż, tak to już ze mną bywa, że czasami coś kupuję i się tym zachwycam, a później wisi w szafie nieużywane,to takie kobiece, nieprawdaż?

Dzień Kobiet

2008-03-09T05:24:00.000+01:00

Dzień kobiet obfitował w kwiaty. Białe margaretki od mężusia i żonkile od Rodziciela. Rodziciel zachwycony tym, iż "podarowałam" mu wnuka pierwszy raz w życiu kupił mi kwiaty, o swojej żonie, mojej Rodzicielce, zapomniał :)

Tymczasem dzisiejsze zakupy zaowocowały dwoma cudownymi łupami w postaci boskiej torebki i czarnego płaszczyka, zdjęcia już wkrótce...może nawet w rudych włosach, bo zaczynam się w nich sobie podobać.

Czasami nic się nie udaje

2008-03-07T06:44:00.000+01:00

W ramach dbania o siebie postanowiłam znaleźc czas na zafarbowanie włosów. Marzył mi się ciemny blond albo marchwkowy rudy. Niestety nie wyszło. Chyba moja fryzjerka miała inną wizję, bo jestem...ryża. Rzecz jasna nie upublicznie swojego zdjęcia w takim stanie, więc musicie sobie jedynie wyobrazić jak fatalnie wyglądam. Koniecznie muszę coś z tym zrobić... Mieliśmy też wybrać się z mężem na zakupy w poszukiwaniu jakiś wiosennych ciuchów, ale mój kochany pracoholik tak późno wrócił z pracy, że o żadnych zakupach mowy nie było. A szkoda...bo tak mi się marzy czarna skórzana kurtka na wiosnę.

Tymczasem dalej walczę i próbuję znaleźć czas na czytanie. Wygląda to jak na załączonym obrazku:

Wreszcie mogę sobie czytać na naszym nowym nabytku - fotelu, który na razie nie znalazł miejsca, w którym mógłby w pełni eksponować swoje wdzięki, ale już niebawem...

Do góry nogami.

2008-03-05T02:44:00.000+01:00

Tak właśnie wygląda teraz moje życie. Ja i Natuś jesteśmy w fazie docierania się, choć gdybym chciała uściślić to powinnam napisać, że ja jestem w fazie dostosowywania się do jego rytmu dnia. Tym sposobem nie mam czasu właściwie na nic innego. Zapomniałam już jak wygląda rynek Wrocławia i jego knajpki, zapomniałam jak to jest spędzić cały dzień na zakupach i uwiecznić go pyszną latte, zapomniałam jak to jest móc czytać ksiązki od rana do wieczora albo wybrać się z mężem do kina czy na kolacje.Całe szczęście, że nadrobiłam zaległości w czytaniu ulubionych blogów, a nawet odkryłam cudowne zdjęcia. Polecam oczywiście kategorie "Interiors" (szczególnie pierwsze i ostatnie zdjęcie - po prostu boskie wnętrza) i "Food". Nie zrozumcie mnie źle, jestem najszczęśliwszą kobietą na świecie, nawet nie sądziłam, że macierzyństwo może być tak pięknym stanem. Próbuję jednak odnaleźć się w nowej sytuacji i staram się nie stracić siebie, bo przecież tak łatwo przestaje się myśleć o sobie, gdy pojawia się dziecko.

Ja i moje szczęście

2008-02-29T03:20:00.000+01:00

...i co tu dużo pisać, zdjęcie mówi samo za siebie.

Nie życzę tego nikomu

2008-02-27T00:21:00.000+01:00

Zaniedbałam swojego bloga, ale zapewniam, że z ważnego powodu. Przyszło nam się bowiem zmierzyć z największym, jak dotąd w naszym życiu problemem, jakim jest choroba dziecka. Żółtaczka przy tym to małe zmartwienie. Niestety nasz synek zachorował na coś znacznie poważniejszego i cały pierwszy miesiąc swojego życia przyszło mu spędzić w szpitalu. Jego stan się poprawia, jesteśmy już w domu, ale już zawsze będziemy drżeć o jego zdrowie i czeka nas jeszcze wiele konsultacji lekarskich.

Teraz wiem już na pewno, że ktoś kto nie ma dzieci nie jest w stanie zrozumieć, jaką tragedią jest choroba takiego malucha. Wypłakałam morze łez, wymodliłam się tak, jak już dawno tego nie robiłam i musiałam znaleźć w sobie siłę, żeby stawić temu czoła. Dziś już wiem, że nie ma w życiu nic gorszego niż cierpienie własnego dziecka i bezsilność, kiedy nie można mu w żaden sposób pomóc.

Teraz mamy nadzieję, że najgorsze już za nami i że limit chorób już został wyczerpany.

Szpital :(

2008-02-08T01:49:00.000+01:00

Niestety znowu musieliśmy iść do szpitala. Natuś dalej walczył z żółtaczką. W nocy z poniedziałku na wtorek podskoczył mu poziom bilirubiny i trzeba było wznowić naświetlania. Tym razem było jeszcze gorzej, bo nie mogłam z nim leżeć, a jedynie dochodzić do niego. Leżałam dwa piętra niżej i całe dnie spędzałam na korytarzu przed drzwiamy gdzie trzymano mojego synusia. Nie będę już nawet pisać o ordynardych pielęgniarkach i niemiłym personelu, powiem jedynie, że pobyt w szpitalu to prawdziwy koszmar i mam nadzieję, że już tam nie wrócimy, choć niestety musismy się liczyć z taką ewentualnością. Dzisiaj wypisano nas do domu i cieszę sie z tego ogromnie.

Natuś

2008-02-02T04:20:00.000+01:00

Przedstawiamy naszego synka Natana, który urodził się 24 stycznia 2008 roku :)

Poród był koszmarny, ale maleństwo wynagradza wszelkie trudy. Szkoda tylko, że przypałętała mu się zółtaczka fizjologiczna i niestety ponad tydzień czasu spędziliśmy w szpitalu. Wypuszczono nas na weekend do domu, ale jeśli w poniedziałek jego stan się pogorszy to niestety będziemy musieli tam wrócić, co nie ukrywam będzie dla mnie naprawdę trudne. Tymczasem jednak cieszymy się weekendem w domu :)

2008-01-22T09:40:00.000+01:00

Dzisiaj byliśmy u lekarza. Leki na utrzymanie maluszka w brzuchu zostały oficjalnie odstawione i mogę rodzić w każdej chwili. Siedzimy więc jak na bombie zegarowej i zastanawiamy się, kiedy to nastąpi. Ja sama mam już naprawdę dosyć, bo ostatni miesiąc dał mi się we znaki. W dodatku przez ostatnie 4 tygodnie przytyłam zaledwie 0,5 kg i powoli zaczynam przypominać wygłodniałe dziecko z Somali, któremu wystają wszystkie kości i ma tylko spory brzuszek. Już nie mogę się doczekać końca diety...ehhh.

Tymczasem skończyłam dzisiaj czytać "Świadectwo prawdy" Jodi Picoult i muszę przyznać, że książka bardzo przypadła mi do gustu. Podoba mi się to, że autorka lubi się zmagać z trudnymi pytaniami jednocześnie tworząc prozę zrozumiałą dla każdego czytelnika. To dopiero druga z przeczytanych przeze mnie powieści tej autorki, a już mam ochotę zabrać się za kolejną i walczę z pokusą zamówienia sobie "Czarownic z Salem Falls".

Miejsce dla siebie...

2008-01-21T20:21:00.001+01:00

Powoli dochodzę do siebie przed kolejnym starciem ze szpitalem, które mam przeczucie, że nastąpi w tym tygodniu. Nie wiem jak podratowałabym swoją psychikę gdyby nie mój kochany mąż, który ma na mnie zbawienne działanie i który zawsze jest przy mnie, gdy tak bardzo go potrzebuję. Dziękuję Kochanie :)

Dowodem tego, że wracam do siebie jest to, że znów sięgnęłam po książki, na których niestety w szpitalu nie mogłam się skupić. I tym sposobem pochłonełam wczoraj "Miłość zimniejszą od śmierci" Anny Małyszewa. Muszę przyznać, że rosyjskie klimaty wciągają mnie coraz bardziej i chętnie zabrałabym się za kolejną powieść autorki, ale tu niestety pojawia się problem. Podobno Małyszewa napisała około 20 kryminałów jednak mam wrażenie, że u nas zostały wydane tylko te dwie, które już przeczytałam, a może się mylę? Czy ktoś wie coś więcej na ten temat, bo jakoś w Internecie nie znalazłam żadnych informacji.

Ależ się zezłościłam na Allegro. Wypatrzyłam tam biurko swoich marzeń. Do końca licytacji zostało jeszcze 10 dni, kiedy nagle ktoś ją zakończył i zostało kupione...za bezcen w dodatku. Jak to możliwe?! Biurko wyglądało mniej więcej podobnie jak to na zdjęciu poniżej.

Już od jakiegoś czasu marzy mi się kącik dla siebie. Na razie zadowalam się stolikiem do kawy, kanapą i laptopem, który najczęściej ląduje mi na kolanach. Jednak trudno w takim miejscu zebrać myśli, a ja tak bardzo chciałabym wrócić do pisania, rysowania... Najwcześniej będzie to możliwe na wiosnę, kiedy to Mały Człowiek uzyska swój własny pokój, a ja dzięki temu zyskam 2 metry kwatratowe przestrzeni dla siebie i będę bardzo szczęśliwa. Już kompletuję meble i mam nadzieję, że fotela, który wypatrzyłam na Allegro nikt już mi nie sprzątnie sprzed nosa :)

Smutno mi...

2008-01-17T22:15:00.000+01:00

Wszystkich, którzy zaglądają tu w poszukiwaniu kolejnych, tchnących optymizmem wpisów bardzo przepraszam, ale na razie nie mogę się na nie zdobyć. Próbuję dojść do siebie, ale strasznie trudno mi odzyskać radość życia...a wiele bym za to dała. Nigdy nie myślałam, że ciąża okaże się tak ciężkim emocjonalnie przeżyciem. Tak więc wybaczcie mi te smętne wpisy, jak tylko dojdę do siebie to blog wróci do poprzedniej formy.

Zdjęcie autorstwa Dalobeee

Wróciłam...chwilowo

2008-01-16T03:26:00.000+01:00

Tak się niefortunnie złożyło, że nagle musiałam iść do szpitala. Nic poważnego się nie stało, ale jednak zostałam na obserwacji. Pech chciał, że oddziale patologii ciąży nie było wolnego łóżka więc pierwsze 24 godziny spędziłam na porodówce. Szpital ten jest szpitalem klinicznym, jednym z lepszych na Dolnym Śląsku toteż najwięcej jest tam przypadków ciężkich. To co tam przeżyłam nie da się porównać z niczym. Na porodówce nie mozńa było nawet oka zmrużyć, bo w tych jękach, które tam było słychać po prostu się nie dało. Co chwilę rodziły się chore dzieci. Później przeniesiona mnie na oddział patologii ciąży, gdzie owszem spać się dało, ale nieszczęść tam wcale nie było mniej. W zasadzie ciąża taka jak nasza, czyli zdrowa należy tam do rzadkośći. Co wieczór ktoś płakał w toalecie, co dzień słyszało się o tym, że kolejen dziecko nie przeżyło kolejnej doby, co chwilę jakaś kobieta jęczała z bólu przewożona na inny oddział. Nie potrafię po tym wszystkim dojść do siebie. Cały czas mam przed oczami to co tam widziałam i boję się porodu jeszcze bardziej niż przedtem. Nawet nie zdawałam sobie sprawy z tego, że mój stan psychiczny jest tak słaby. Biorę teraz leki i najprawdopodobniej za tydzień urodzę...chciałabym mieć już to wszystko za sobą. Jedno jest pewne, teraz bardziej niż kiedykolwiek, dziękuję Bogu za to, że moja ciąża jest zdrowa i nasz synek cały czas rozwija się prawidłowo.

Starocie

2008-01-10T00:07:00.000+01:00

Ostatnio po prostu uwielbiam wycieczki do piwnicy w naszym domu. Zawsze znajduję tam jakiś nowy skarb, który później, z szerokim uśmiechem na twarzy, taszczę do naszego mieszkanka. Reakcja mojego męża jest oczywiście jednakowa za każdym razem, choć z przyjemnością zauważam, że wraz z coraz dłuższym stażem naszego małżeństwa, coraz częściej zaczyna machać ręką na moje dziwactwa :) Dwa zdjęcia z dzisiaj:

Dzisiaj na blogu Decor8 znalazłam swoją wymarzoną szafkę nocną. Jaka szkoda, że pewnie takiej nigdzie u nas nie znajdę. Żałuję też, że nie ma u nas pchlich targów z prawdziwego zdarzenia, a jedynie giełda staroci, na której nie ma nic ciekawego za to ceny są z kosmosu.

"Dziewczyny z Portofino" Grażyna Plebanek

2008-01-09T03:00:00.000+01:00

Bardzo się cieszę, że stojąc w lipcu przed pólkami książek w Empiku i wybierając sobie lektury na wakacyjny wyjazd zrezygnowałam z tej książki na rzecz "Krakowskiej Żałoby"

"Dziewczyny z Portofino" to historia czterech przyjaciółek z jednego blokowiska, która rozpoczyna się już w latach sześdziesiątych i prowadzi nas przez późniejsze czasy i okresy przemian ustrojowych, aż do okresy dojrzałości bohaterek. Każda z dziewczyn wywodzi się z innego domu, niemniej jednak, cechą wspólną ich środowisk rodzinych jes to, że albo są to rodziny patologiczne albo po prostu rozbite i nieszczęśliwe. Jak dla mnie za dużó tych nieszczęść jak na jedną książkę.

Żeby nie było wątpliwości od razu powiem, że "Dziewczyny z Portofino" nie jest książką złą, ale też nie wybitną czy nawet bardzo dobrą. W zasadzie trochę się męczyłam czytając ją i to głównie dlatego, że radości z życia w tej książce jest jak na lekarstwo.Doszłam również do wniosku, że minął mi już okres, w którym dopatrywałam się wartościowych przesłań tylko i wyłącznie w cierpiętniczym umartwianiu się i zadręczaniu. Owszem jest coś z prawdy w twierdzeniu, że co nas nie zabije to nas wzmocni, ale żadna to reguła. Książkę polecam tym, którzy chcą sobie przypomnieć peerelowskie czasy, albo podnieśc się na duchu, że nasze dzisiejsze realia wcale nie są takie złe.

Wybór

2008-01-08T02:42:00.000+01:00

Moja znajoma (a mamy również powody by przypuszczać, że i krewna) urodziła dzisiaj synka.(Marta jeszcze raz wielkie gratulacje!!!) Poród trwał aż 36 godzin, co wydawać by się mogło w dzisiejszych czasach fikcją. Cały dzień myślę tylko o tym, że jednak kobiety powinny mieć prawo do decydowania o sposobie rozwiązania, a co za tym idzie o własnym ciele. A już na pewno nie powinni o tym decydować mężczyźni, którzy bóli porodowych nigdy nie doświadczyli i wątpię czy by je znieśli. Samej dało mi to dużo do myślenia i stoję przed naprawdę trudnym wyborem, mam jednak nadal nadzieję, że Moim wyborem.

Tymczasem kupiliśmy naszemu synusiowi lampkę nad łóżko w kształcie księżyca. Mała, jakby na to nie patrzyć, badziewna rzecz, a wygląda całkiem fajnie i sami nie możemy się nią nacieszyć. Szczerze mówiąc mam wątpliwośći czy żarówka się nie wypali do urodzenia małego bo ciągle ją eksploatujemy.

A teraz trochę o tym jak jestem zawiedziona Empikiem. Tydzień temu zamówiłam u nich książki, na które czekałam z wielką nieciepliwością, gdyż dużo czasu na ich przeczytanie mi już nie zostało. Czekałam, czekałam aż się doczekałam komunikatu na mojej stronie użytkownika, że niestety nie moga oni zrealizować całego mojego zamówienia i mam zdecydować, czy chcę aby mi przesłali część szybciej, a na drugą trzeba będzie poczekać. Wszystko by bylo ok tylko nie rozumiem jedenj rzeczy: skoro w momencie zamówienia wszystkie pozycje były dostępne, to czemu aż tydzień zabrało im dojście do wniosku, że jednak czegoś im brakuje? Jestem bardzo zawiedziona Empikiem i już nigdy nie zamówię u nich nić przez Internet...trudno.

"Gliniana Biblia" Julia Navarro

2008-01-06T23:12:00.000+01:00

Choć to całkiem okazałe tomisko to poszło mi z tą książką bardzo szybko. Nie powiem, wciąga. Co prawda porównywanie jej do "Kodu Leonarda da Vinci" zdaje się być stanowczo daleko posunięte jednak tym, którzy szukają czegoś wciągającego na długie zimowe wieczory mogę tę książkę z czystym sumieniem polecić. Faktycznie zgadzam się z jakąś przeczytaną gdzieś recenzją, że autorka przesadziła trochę z ilośćią wątków, która to w szczególności na początku jest trudna do ogranięcia, ale nie było tak źle.

A skoro już jesteśmy przy książkach, to czy sprzedajecie swoje na Allegro? Zaczęłam się nad tym poważnie zastanawiać, od kiedy to nasze pólki zaczęły się uginać pod ich ciężarem, a mimo wszystko jest na nich cała masa książek, z którymi jakoś nie jestem emocjonalnie związana...

Uczta!!!

2008-01-06T00:22:00.000+01:00

Ponieważ jakakolwiek uczta kulinarna jest dla mnie teraz poza zasięgiem dokarmiam swoje pozostałe zmysły. Dzisiaj rano dostałam w swoje rączki nowy numer Elle Decoration i oczywiście nie mogłam się oderwać. Przede wszystkim zaoroczyły mnie dwa cudowne wnętrza, całkowicie w moim stylu: dom Donny Karan i Abigail Ahern. Chętnie porobię zdjęcia i je tu umieszczę jak tylko przestaną mi się trzęść ręce po prochach rozkurczowych :( Oprócz tego kilka fajnych sklepów internetowych z przepięknymi tapetami, które mnie coraz bardziej korcą. Marzy mi się taki pasek fajnej tapety na tle ciemnej sciany, albo wykorzystanie jakiegoś szablonu

Tymczasem popatrzecie tylko na te zdjęcia:

Zdjęcia wynalezione na blogu Decor8

Te zdjęcia przedstawiają zdecydowanie moje klimaty. Po prostu nie mogę sie na nie napatrzyć i chętnie bym tak samo urządziła nasze mieszkanko, czym niewątpliwie przyprawiłabym mojego mężą o nieustanną depresję. Dzisiaj dyskutowaliśmy o tym, że i owszem kolorystyka podoba nam się ta sama, jednak on nie uznaje mebli niepraktycznych, kiedy to ja, w imię hołdowania różnym stylom, jestem w stanie poświęcić swoje wygody tylko dla tego żeby cieszyć oko takimi boskimi widokami. Tymczasem desperacko poszukuję w sklepach szafki nocnej. Niestety jeszcze nie znalazłam takiej która by mi odpowiadała. Podobny problem mam ze znalezieniem we Wrocławiu miejsca, w którym nie tylko zajmowano by się renowacja mebli, ale mogłabym liczyć na inwencję twórczą pracujących tam osób.Niewątpliwie to czego szukam to właśnie takie miejsce, szkoda tylko, że jest w Krakowie:(. Jeśli ktos z Was namiary na takich cudotwórców to proszsę podzielcie się, bo w naszej garderobie marnuje się cudna bieliźniarka, która aż się prosi o lekki lifting.

Dopada mnie...

2008-01-05T06:07:00.000+01:00

Od początku ciąży mam okropne koszmary i inne, zadziwiające swą obrazowością sny. To podobno normalne w tym stanie, gdyż podczas snu podświadomość wreszcie ma okazję wyrzucic wszystkie swoje obawy. Tak jak unikałam robienia jakichkolwiek podsumowań ubiegłego roku tak nie mogę się opędzić od myśli, które każą mi podsumować swoje życie w tej właśnie wyjątkowej chwili, kiedy stoję na pograniczu czegoś nowego i całkowicie nieznanego. Zapewne jest wiele przyszłych matek, które nie mają takich dylematów, albo nawet, które uznałyby moje rozważania za przejaw egoizmu, ale po prostu nie jestem w stanie o tym nie myśleć. Jak bardzo zmieni się moje życie? Czy to znaczy, że już niedługo będę musiała porzucić wszystko co sprawia mi przyjemność, wszystko co lubię dla tego Małego Czlowieczka, który być może już za dwa tygodnie zawładnie całkowicie naszą codziennością? Patrzę na wszystkie sprzęty, które dla niego zgromadziliśmy, na śliczne łóżeczko, huśtawkę i inne akcesoria i ogrania mnie przeraźliwy lęk, że nie dam sobie rady. Tych obaw jest tak dużo, że wymienianie ich tu nawet nie ma sensu. W takich chwilach zamykam oczy i myślę o tym jak cudownie byłoby teraz uwolnić się od wszystkich zmartwień. Jak wspaniale byłoby móc przejść boso po plaży i czuć całkowitą wolność, albo móc zmoknąć w deszczu nie bojąc się przeziębienia i z beztroską spoglądać w przyszłość.

Zdjęcia są autorstwa Blue Onion

Ale tak naprawdę, to już sobie nie wyobrażam jakby życia bez tej małej istoty, która póki co nadal noszę pod sercem...

I znowu sama:(

2008-01-04T00:01:00.001+01:00

Oj nie powiem trudno mi się było rozstać z moim mężusiem po tym jak miał prawie dwa tygodnie urlopu. Znowu jestem sama w domu, co też ma swoje plusy, bo zabrałam się za całą masę prozaicznych, domowych czynności. Oprócz tego czas najwyższy spakować torbę do szpitala, mimo że odkładam to jak tylko mogę. Kącik dla Małego Czlowieczka wygląda już coraz ciekawiej (jak tylko wszystko już będzie na swoim miejscu to umieszcze zdjęcia)

Tymczasem zrobiłam napad na bibliotekę i oto co udało mi się wygrzebać:

Zaraz się biorę za "Glinianą Biblię".

W kinach dwa filmy, które chcielibyśmy obejrzeć: "Złoty kompas" (czytał ktoś książkę?)i oczywiście "Kermel". Zostały mi dwa tygodnie żeby to zrobić i mam nadzieję, że nam się uda, choć nasze wychodzenie do kina jest już legendarne. Robimy rezerwacje, po czym jak przychodzi co do czego to nagle stwierdzamy, że tak przyjemnie jest w domu, że nie chce nam się wychodzić...wiem to brzmi przerażająco, syndrom emeryta w tak młodym wieku...aż strach pomyśleć!

No i nadszedł 2008 rok

2008-01-03T04:49:00.000+01:00

Nowy rok rozpoczęłam od zakończenia "Dziesiątego kręgu" i nie powiem, podobało mi się. Mądra, ciekawa, wciągająca, refleksyjna. W dodatku pomysł umieszczenie w niej rysunków komiksowych bardzo przypadł mi do gustu. Już zabieram się za poszukiwanie kolejnych pozycji tej autorki.

Dla rozrywki wciągnełam później "Dziecko dla początkującyh" i sporo się uśmiałam, ale też i wystraszyłam...zdaje się, że jako przyszli rodzice nawet nie wyobrażamy sobie jeszcze dokładnie co nas czeka, za to z całą pewnością należymy do tych 90%, którzy to uważają, że ich dziecko będzie aniołkiem, a którzy pózniej mocno się rozczarowywują :)

Szarpnęłam się też i zamówiłam w internetowym empiku "Miłość zimniejsza od śmierci: i "Dom w Riverton". Udało mi się wykorzystać też kupon rabatowy więc nie zrujnuję się całkowicie. Jak dobrze pójdzie już w poniedziałek będę się rozkoszować moimi nowymi zdobyczami.

Za to dzisiaj podczas zakupów odwiedziłam Empik i jestem z siebie dumna, gdyż oparłam się wszelkim książkowym zakupom (muszę więcej wypożyczać, a mniej kupować, bo raz, że pieniędzy ubywa w zastraszającym tempie, a dwa, że naprawde już nie mamy gdzie trzymać książek)...no może prawie wszystkim, bo wzbogaciłam się o śliczny mały kalendarz w kolorze musztardowym - mała rzecz a cieszy :)

Podsumowania, postanowienia...hmm?

2008-01-01T02:20:00.000+01:00

Tak to już jest, że koniec roku skłania nas do zrobienia bilansu, do podsumowania tego co udało nam się zrealizować albo o czym zapomnieliśmy. Zastanawiamy się nad własnym życiem, nad tym czy jesteśmy spełnieni, czy osiągneliśmy to na czym nam tak bardzo zależało.

Ja pierwszy raz nie chcę nic podsumowywać i pierwszy raz nawet nie myślę o tym, żeby zrobić sobie listę postanowień do zrealizowania w 2008 roku (no może oprócz tego, że chciałabym się wreszcie nauczyć rosyjskiego). Dlaczego? Odpowiedź jest prosta:jedyne czego chcę,to żeby było tak jak jest. Aż się boję wypowiadać tego na głos, ale najnormalniej w świecie jestem bardzo szczęśliwa i wszystkim Wam życzę z okazji Nowego Roku abyście takie szczęście osiągneli.

A poniżej dwa zdjęcia z najważniejszego dla nas wydarzenie roku 2007 :)

"Zatrute życie" Anna Małyszewa

2007-12-30T04:22:00.000+01:00

Naprawdę z wielkim żalem odkładam tą książkę na pólkę. Dawno już mnie żadna książka tak nie wciągnęła.

Akcja tego kryminału rozgrywa się z Rosji, zarówno w okresie komunizmu jak i w pierwszych latach kapitalizmu. Bacznie śledząc wątek morderstwa zagłebiamy się w wątek obyczajowy opisujący życie i stosunki ludzi w ówczesnej Rosji. Anna Małyszewa ma bardzo lekki styl pisania, co z pewnością jest jej wielką zaletą, podobnie jak to, że potrafi bardzo wnikliwie przedstawiać kobiecą psychologię postaci, dzięki czemu powieść trudno zaszufladkować tylko i wyłącznie jako kryminał.

Już nie moge się doczekać, kiedy przeczytam jej kolejną powieść, a tymczasem dziękuję Chairze76 za tak celną rekomendację :)

Wyprzedaże nie dla mnie w tym roku :(

2007-12-29T05:29:00.000+01:00

Niestety w tym roku nie poszaleję sobie na wyprzedażach. Stwierdziłam, że bez sensu jest kupować ciuchy w ostatnim miesiącu ciąży, bo długo w nich już nie pochodzę a tylko się powypychają i później raczej nie będą nadawały się już do chodzenia.

Oczywiście nie przeszkadza mi to podpatrywać wszystkich modowych nowości, że już o zdjęciach na Flickrze nie wspomnę. I tym sposobem trafiłam na dziewczynę, której gust ciuchowy jest prawie identyczny z moim, zobaczcie zresztą sami:

zdecydowanie numer 1.
numer 2 - za boski płaszczyk i cudne rękawiczki...buty bym chyba zmieniła
numer 3 - taka kurteczka to będzie pierwsza rzecz jaką sobie kupię po odzyskaniu ludzkich wymiarów :)

Dodatkowo zdjęcia jeszcze jednej pani, która wygląda jak kolorowy motyl i naprawdę można jej pozazdrościć fantazji. Szkoda tylko, że na naszych ulicach tak mało osób jeszcze ma odwagę na tak ciekawe zestawienia.

boska torebka, bezskutecznie szukam takiej wszędzie, łącznie z Allegro
szare wdzianko - bardzo ładne, mam słabość do szarości

Dla wszystkich entuzjastek mody polecam obejrzenie galerii tych dwóch pań w całości na Flickrze, ja już kompletuję listę swoich pociążowych zakupów :)

Moja wielka słabość

2007-12-28T03:34:00.000+01:00

Jedną z moich wielkich słabośći są wnętrza. Od jakiegoś czasu wpadłam w nałóg przeglądania wszystkich magazynów na ten temat, a w szczególności upodobałam sobie Elle Decoration. I wszystko mogłoby się wydawać całkiem zdrowym zainteresowaniem oprócz jednego małego szczegółu. Otóż słabość ta przysparza mi wiele zakłopatania. Nie mogę wprost powstrzymać się od rozglądania się na wszystkie strony, kiedy odwiedzam swoich znajomych. Pewnie musi to wyglądać jakbym była jakimś wcibskim babskiem, ale ja to po prostu uwielbiam...a już półki z książkami cieszą się u mnie zdecydowanie największą popularnośćią.

Zdecydowanie nie podobają mi się majestatyczne wnętrza. Lubię łączone style, ciekawe rozwiązania, kontrowersyjne zestawienia kolorystyczne. Uwielbiam też biel, która króluje w stylu skandynawskim, do którego to pałam wielką i nieodwzajemnioną miłością. Nieodwazajemnioną bowiem bardzo trudno przenieś styl ten na nasze warunki. Połączenie starego z nowym to dla mnie strzał w dziesiątkę...niestety w naszym gniazdku musiałam zrezygnować ze wszystkiego co stare, bo mój mąż określa to jednym słowem: "fuj". A ja to wprost kocham, zobaczcie na przykład to wnętrze - dla mnie rewelacja (zresztą znalazło się ono kiedyś na okładce Elle). Oczywiście na Flickrze można znaleźć z tej dziedzinie wiele inspiracji, toteż coraz bardziej mnie kusi zrobienie jakiejś małej rewolucji w naszym mieszkanku :)

Dzieci Cesarza

2007-12-27T05:58:00.000+01:00

Święta minęły nam na leniuchowaniu. Ja głównie odpoczywałam z książką w ręku, a Krystian chyba nadrobił wszystkie zalełości w swoich grach...i piciu piwa:) Od czasu do czasu nasz relaks zakłócały skurcze więc chyba niedługo nadejdzie TEN czas... Kilka dni temu dostałam od męża "Dzieci Cesarza" Claire Messud i od momentu kiedy przechwyciłam ją w swoje łapki już jakoś nie mogłam wypuścić. Książka jest świetna, dokładnie w stylu, jaki lubię. Niby wydaje się łatwa i przystępna, ale nie ma rozdziału, nad którym człowiek by się nie zastanawiał. Opowiada historię, młodych ludzi, którzy próbują znaleźć dla siebie odpowiednie miejsce w mieście koneksji, zależności, blichtru i sztucznych konwenansów. Ich poszukiwania nieraz są desperackie, a nieraz trywialne. Wikłają się w dziwne związki, szukają zrozumienia i przyjaźni, tylko po to, żeby w chwilę później zdać sobie sprawę jak bardzo utopijną wizję swojego życia sobie stworzyli. Szukają ciągle prawdy, chcą być szczerzy, ale okazuje się to trudniejsze niż podejrzewali i tylko zachowywanie pozorów ratuje ich przed całkowitą kompromitacją. Zdecydowanie zachęcam do przeczytania :)

Wesołych Świąt

2007-12-24T22:06:00.000+01:00

Wszystkim moim znajomym i nieznajomym, którzy odwiedzają tego bloga życzę cudownych, magicznych Świąt. Wielu miłych chwil spędzonych w rodzinnym gronie, śniegu za oknem i uśmiechu na ustach.

Imię w ciemnośći

2007-12-23T22:05:00.000+01:00

Niedługo ten blog zmieni tematykę i zacznie być tylko i wyłącznie blogiem o książkach. Bez obaw postaram się bardziej różnicować posty.

Odłożyłam wczoraj na pólkę przeczytane "Imię w ciemności" Renaty Šerelyte. Bardzo trudno mi ją opisać, bo to książka raczej z tych trudnych i wymagających skupienia. Jest w niej wątek kryminalny i miłosny, przeszłość miesza się nieustannie z teraźniejszością, a wątki fantastyczne z brutalną rzeczywistością. Nie będę Wam streszczać fabuły, bo możecie o tym poczytać w Internecie, powiem jedynie, że jeśli macie ochotę na coś poważnego, na zagłębienie się w pokrętne życie głównej bohaterki i jej równie pokręconą osobowść to nie ma lepszego wyboru. Ponadto znajdziecie tam wiele opowieści dotyczących sowieckiej Litwy, podziemnych organizacji religijnych czy konspiracyjnych metod działania agentów KGB,a wszystko to doprawione naprawdę niezłym poczuciem humoru, co jest nieocenionym aututem tej książki.

Ja zaś zabieram się za "Dzieci Cesarza", które zapowiadają się ciekawie, w kolejce czeka również "Europejka" oraz "Dziecko dla początkujących", jeśli uda nam się je zdobyć, bo biedny Krystian obszedł już w poszukiwaniu wszystkie księgarnie.

O kolejnej książce i nie tylko...

2007-12-22T08:38:00.000+01:00

No i się stało. Dzisiaj w nocy poznałam co to znaczy mieć skurcze i choć nie były bolesne to trwały za długo, żeby je zbagatelizować. Dostałam od lekarza odpowiednie prochy, bo inaczej nasz synuś byłby wcześniakiem. Jednak dowiedzieliśmy się, że od stycznia planowane są strajki lekarzy i w lutym mogę mieć problem żeby rodzić tam, gdzie bym bardzo chciała...a co tam, jeszcze mam za mało wrażeń, więc mi służba zdrowia postanowiła dołożyć atrakcji :)

Tymczasem postanowiłam się naczytać na zapas, bo później przy niemowlaku może być z tym ciężko. I tym sposobem skończyłam dzisiaj "Trzy połówki jabłka" Kozłowskiej. Trudno ją zaliczyć do lektury ambitnej, ale też nie można jej zakwalifikować do typowej, tzw. literatury kobiecej. Tak czy inaczej od samego początku nie pałałam sympatią do głównej bohaterki, która to z braku większych życiowych kłopotów rozważa swóje rozterki sercowe. Z jednej strony ma ustabilizowane życie u boku męża i dwójki dzieci, a z drugiej w jej życiu pojawia się dawna, wielka miłość. Pomyślałam, że może jestem za mało wrażliwa, że może brak mi empatii, ale mimo szczerych chęci nie potrafiłam do samego końca zrozumieć jej dylematów. Drażnią mnie ludzie, którzy nie wiedzą czego chcą od życia, ich słabe charaktery wzbudzają we mnie agresję. Jak dla mnie ta książka nie jest o miłości i o trudnych wyborach życiowych, ale o maraźmie, nieumiejętności porozumiewania się dwojga dorosłych ludzi i komplikowaniu sobie życia na własne życzenie...ale przede wszystkim o nieumiejętności podejmowania ważnych życiowych decyzji.

Filiżanka

2007-12-20T23:40:00.000+01:00

Skończyłam czytać "Polkę" Gretkowskiej. Bliski mi temat, bliskie doznania. Podobne uczucia, lęki i myśli. Finał przerażający więc próbuję dojśc do siebie.

Gretkowska zjednała mnie do siebie całokształtem, ale i też każdym detalem z osobna. Jakąż bowiem perełką są takie cytaty:

"Zagapiłam się, postawiłam filiżankę w powietrzu. Chwilę zawisła, nie dowierzając, że można ją,kruchą krewną Rosenthalów, tak brutalnie potraktować. Zemdlała z wrażenia, zrobiła się jeszcze przezroczystsza i rozsypała w porcelanowy proch"

Muszę uważać na swoją filiżankę, tymbardziej, że jest nowa i bardzo ją polubiłam

Zdjęcia, zdjęcia, zdjęcia...

2007-12-19T22:12:00.000+01:00

Wczoraj w nocy natrafiłam na stronę Gentl&Hyers i nie mogłam oderwać oczu od tych zdjęć. Jak zwykle moja uwaga skupiła się na kategoriach Still Live i Interiors, ale z cała pewnością wszystkie są warte obejrzenia.

A ponieważ dawno nie było inspiracji z Flickra, to nadrabiam zaległości:

Ależ mi się marzy nauczyć się robić takie zdjęcia...

Tymczasem dwa moje, zrobione dzisiaj po tym jak wysprzątałam mieszkanko

Photos, photos, photos...

Last night I found Gentl&Hyers website and I couldn't take my eyes of those photos. Of course I called my attention to Still Live and Interiors, but all of them are worth seeing. It has been a while since I posted Flickr favourites, so here you go:

My dream is to learn how to take such an amazing photos.

Meantime I'm showing mine, taken after cleaning the apartment.

Zając poziomka

2007-12-17T09:19:00.000+01:00

Zamiast szukać świątecznych inspiracji to biegałam dzisiaj z aparatem za ...zającem. Na szczęście okazał on się wdzięcznym modelem i zdjęcia wyszły całkiem nieźle. Mam zamiar je wykorzystać w pewnym konkretnym celu, ale niestety nie mogę na razie zdradzić tajemnicy. Zdjęciem jednak się pochwalę:)

Wild strawberry hare

Instead of looking for some Christmas inspirations, me and my camera were chasing after... a hare. Fortunately the hare turned out to be very graceful model and the photos are quite nice. I hope to use them soon, but I can't reveal this secret yet.

Weekend

2007-12-17T05:58:00.000+01:00

Tak oto w wielkim streszczeniu spędziliśmy weekend:

A tak przy okazji: nie idźcie na "Smaki miłości", straszny gniot w amerykańskim stylu. Zdecydowanie więcej sobie po nim obiecywałam, mój błąd.

That's how we spent the weekend. By the way, don't watch the Feast of Love. Typical American trash. I expected more, my mistake.

Przed...

2007-12-16T05:46:00.000+01:00

Zaczynam się przyłapywać na tym, że najbliższe miesiące dzielę na te "przed" i "po". Dziwne jest to, że "po" jawi mi się jako jedna wielka niewiadoma. Po pierwsze będzie to życie jakiego dotąd nie znałam i pewnie nawet w połowie moje wyobrażenia nie będą adekwatne do tego jaka będzie rzeczywistośc. A po drugie sam finał moich dziewięciu miesięcy jest dla mnie tak przerażającą i paraliżującą wizją, że to co będzie potem jest jakby tylko odległą perspektywą, o której czasami nawet nie myślę.

Tak czy inaczej skoro rozgraniczam już te dwa etapy mojego życia to podświadomie zaczynam robić listę rzeczy, filmów, książek, które może uda mi się zrobić, obejrzeć, przeczytać przed wielkim finałem. Zabawne...tak jakby później z tego co dobre i jest przyjemnością trzeba by było rezygnować... Te dwa filmy powyżej ("Butelki zwrotne", "Karmel") to mój "wish list" do obejrzenia jeszcze "przed", mam nadzieję, zę mi się uda.

Before...

I caught myself on dividing the time into "Before" and "After".The time after seems to be something that we have never experienced before Besides, the childbirth looks so scaring for me, that I don't even think about the time "after" yet. Subconsciously I've started to make a list of things to do before,books to read, films to watch... as if I had to resign from anything good and fun afterwards. "Returnable bottles" and "Caramel" is my "wish list" for "before".

Śniadanie do łóżka

2007-12-15T21:09:00.000+01:00

Mój najukochańszy mąż zrobił mi dzisiaj śniadanie do łóżka. Jakby tego było mało to zaplanował cudowny weekend, aby jego ciężarna i marudząca żona mogła się trochę rozerwać :)

Ostatnio na blogu znajomej przeczytałam, że robienie zdjęć kawy jest już passe...jaka szkoda, bo ja tak lubię, kawę i jej fotografowanie rzecz jasna. Ale dla odmiany dzisiaj herbatka:)

Breakfast in bed

My loving husband made me a breakfast in bed. He also planned the weekend for his pregnant and grumbling wife, so she has some fun. Lately I read my friend's blog saying, that taking photos of cafe is passe. I like cafe and making photos of it. Anyway: today - the tea.

2kg hero

2007-12-14T04:30:00.001+01:00

Moja ciąża nie przestaje mnie zaskakiwać. Kto by pomyślał, że okaże się jedną z najskuteczniejszych diet... Dzisiaj byliśmy na usg. Nasz lekasz chciał się upewnić czy nasz synuś oby nie jest za mały, bo od początku ciąży do teraz, czyli do ósmego miesiąca, przytyłam zaledwie 4,5 kg. Okazało się (co ja już wiedziałam znacznie wcześniej), że nasz mały wcale nie jest taki mały i waży już 2 kg. Fenomen tego, że mi się zdarza chudnąć w ciąży, a synek przybiera na wadze jest dla mnie dość zaskakujący, ale cieszymy się oboje, że wszystko w porządku.

Niestety nasz synuś okazał się bardzo nieśmiały i mimo licznych prób nakłonienia go do ładnej pozy zdjęciowej nie dał się namówić. Efekt był następujący:

2kg hero

My pregnancy will not stop surprising me; who could know it would be a perfect diet? We had USG today. The doctor was worried, that our son is to small, 'cos till today, in 8 months, I only gained 4,5 kg. It turned out (what I already knew) he is not so small, he has 2kg. [...]Unfortunately he didn't want to pose for the photo. The results are as follow.

Moja chwilowo utracona pasja...

2007-12-12T20:46:00.000+01:00

W takie dni, jakimi ostatnio nas raczy grudzień teoretycznie nie ma nic lepszego niż wsunąć się pod kocyk z kubkiem ciepłej herbaty i dobrą lekturą w ręcę. Mój problem polega na tym, że od czasu przeczytania "Krakowskiej żałoby" nic mnie specjalnie nie ekscytuje. Stos książek do przeczytania powiększa się drastycznie i większośc nawet zaczęłam czytać, ale jakoś opornie mi idzie. Zastanawiam się już czy to kwestia książek, czy raczej ja mam zbyt rozbiegane myśli i nie mogę się na niczym skupić. Tak czy inaczej jeśli macie jakieś ciekawe tytuły do polecenia to nie krępujcie się :)

Tutaj zdjęcie, które aż zachęca do czytania, niestety nie moje:(

i reszta zdjęć autora dusdin